ใครผิด ผมไม่ผิด

วันนี้ขอลงเนื่อหาเกี่ยวกับนักศึกาหน่อยนะคะเพราะตัวดิฉันก็เป็นนักศึกษาเหมือนกันจึงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับข่าวกับนักศึกษา เอาอีกแล้วคะ บ้านเมืองเรา วุ่นวายกันอีกแล้วไม่รู้ว่าคนพวกนี้เค้าว่างกันหรืออย่างไรนะคะถึงได้ก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมาทุกวัน ปัญหาที่พูดถึงนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรหรอกค่ะ ก็ปัญหานักเรียนยกพวกตีกันนี่แหล่ะ เมื่อตอนดืฉันยังเรียนอยู่ในช่วงประถมหรือเปล่า ดิฉันไม่แน่ใจ ก็ได้มีข่าวที่นักเรียนนักศึกษายกพวกตีกันไปแล้วครั้งหนึ่ง ยังจำกันได้หรือเปล่าคะ ค่ะแล้วครั้งนี้ก็กลับมาอีกแล้วเหมือนกับว่ามันเป็นแฟชั่นเสื้อผ้าที่วนเวียนอย่างยี้ไปเรื่อยๆคือเลิกนิยมไปช่วงหนึ่ง ก็กลับมานิยมอีกช่วงหนึ่งผลที่ตามมาก็คือการสูญเสียบ่อยครั้งข่าวที่ออกมาเกี่ยวกับข่าวนักเรียนนักศึกษาวัยรุ่นยกพวกตีกันก็มีแต่ความเศร้ามีการเสียชีวิต ร้องไห้ วันก่อนนั้นดิฉันได้อ่านข่าวในอินเตอร์เนตก็ยังมีการพาดหัวข่าวในเรื่องนี้อยู่เสมอ วิธีการแก้ปัญหาของแต่ละฝ่ายนั้นก็การจับมืต่อเข้าหากัน แต่บุคคลที่จับมือกันนั้นก็คือบรรดาอาจารย์ และคณะครูต่างๆทั้งหลายแต่ปัญหานั้นมันไม่ได้อยู่ที่บรรดาครูนี่คะ มันอยูที่นักเรียนของสถาบันนั้นๆต่างหากแล้วต้นสายปลายเหตุนั้นสิ่งที่เกี่ยวข้องแมส่วนที่ทำในการที่นักเรียนตีกันนั้นก็คือ สื่อ ค่ะ สื่อเกี่ยวข้องอีกแล้ว ต้นเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดจากอะไร นายสมเกียรติกล่าวว่า เพราะสื่อเป็นต้นเหตุของปัญหา นำเสนอแต่ความขัดแย้งของทั้ง 2 สถาบันอย่างต่อเนื่อง ยิ่งทำให้ปัญหาบานปลาย ทำให้สื่อมวลชนที่ไปทำข่าว 50 กว่าคน ถึงกับโห่ขึ้นมาพร้อมกันด้วยความไม่ พอใจ ก่อนที่ พล.ต.ต.วิทยา รัตนวิชช์ ผบก.น.6 เป็นผู้ตอบ คำถามแทนว่า ขณะนี้ยังไม่ทราบว่าต้นเหตุของปัญหาเกิดจากอะไร แต่พยายามหาทางแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ หากเกิดเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทของนักศึกษา 2 สถาบันขึ้นอีก เจ้าหน้าที่ตำรวจก็คงทำได้แค่เข้าไประงับเหตุ ใครกระทำความผิดก็ต้องดำเนินคดีไปตามกฎหมาย บอกแล้วไงคะว่าสื่อนั้นมีทั้งข้อดีและข้อเสีย

ขอขอบคุณ

หนังสือพิมพืไทยรัฐ

http://www.thairath.co.th/